Pink

Wat is een pink?

Een pink is een vrouwelijk rund dat nog niet heeft afgekalfd. Is ze drachtig, dan spreek je ook van een drachtige pink. Tot ongeveer het spenen heet het dier een kalf, daarna hoort ze bij het jongvee en vanaf de geslachtsrijpheid is ze een pink. Na het eerste afkalven wordt de pink een eerstekalfskoe, ook wel vaars genoemd.

Op een melkveebedrijf zijn de pinken je eigen jongvee. Ze vervangen de koeien die de veestapel verlaten. Hoeveel pinken een bedrijf nodig heeft, hangt af van het vervangingspercentage en van de afkalfleeftijd.

Insemineren en afkalfleeftijd

Pinken worden geïnsemineerd als ze zwaar genoeg zijn, bij Holsteins meestal met 13 tot 15 maanden. Als vuistregel geldt ongeveer 55 tot 60 procent van het latere koegewicht. Na negen maanden dracht kalven ze dan af met 23 tot 25 maanden. Voor het eerste afkalven hoort een Holstein-pink ongeveer 630 kg te wegen.

De afkalfleeftijd heeft veel invloed op de kosten. In de Duitse deelstaat Sleeswijk-Holstein lag die in 2024 gemiddeld op 27,2 maanden en kostte de opfok van een pink daar gemiddeld 2.659 euro, waarvan 56 procent voer. Elke maand eerder afkalven scheelt voer en ruimte. Meer hierover lees je in Jongvee opfok uitbesteden?

Goede opfok begint bij het kalf

Een lage afkalfleeftijd haal je alleen als je al in de eerste weken op een hoge groei inzet. Kalveren die vóór het spenen minstens 800 gram per dag groeien, groeien sneller door, worden eerder geïnsemineerd en geven in de eerste lactatie meer melk. Dat heet metabolisch programmeren. Diarree en luchtweginfecties remmen deze ontwikkeling. Een vrouwelijk kalf met diarree kost minstens 150 euro, door de behandeling en een week zonder groei.

Later volg je de ontwikkeling het best door regelmatig te wegen of met een meetlint. Zo zie je vroeg of de voeding bij de streefcurve past. Te vette pinken zijn juist een risico: ze hebben vaker zware geboortes, uieroedeem en stofwisselingsproblemen.

De pink voor het afkalven

De laatste weken voor het afkalven bepalen de start van de lactatie. Pinken kalven het liefst af met een BCS van 3,0 tot 3,5. Uieroedeem komt bij pinken vaker voor dan bij oudere koeien. Een ruime loopruimte helpt daarbij, en het kaliumgehalte van het rantsoen speelt ook een rol. Bespreek dat met je voeradviseur. Veel bedrijven laten de pinken voor het afkalven al wennen aan de melkstal of de robot en aan de koppel koeien, zodat de overstap minder stress geeft.

Rond het afkalven hebben pinken extra veel energie nodig, omdat ze naast de melkproductie zelf nog groeien. In de praktijk zie je hier vaak een energietekort met een lage voeropname. Een voorbeeld van een Nederlands bedrijf lees je in KetoCare in de opstartfase.

Zelf opfokken of aankopen?

Sommige bedrijven besteden de opfok van pinken uit om ruimte en werk te besparen. Andere kopen drachtige pinken aan. Beide kan werken, maar je hebt dan minder grip op gezondheid en voeding. Met aangekochte dieren komen ook nieuwe ziekteverwekkers het bedrijf op. Besteed je de opfok uit, leg dan streefgewicht, afkalfleeftijd en gezondheidsstatus vast in een contract.

Veelgestelde vragen

Alle begrippen in de begrippenlijst